2009/Nov/27

 

วันนี้ผมจัดการฆาตกรรมตัวเองเรียบร้อย ด้วยการเดินไปเซลทรัลเวิร์ด...


หลังจากเลิกงานตั้งใจว่าจะไปซื้อของที่นั่น  
วัดระยะทางจากที่ตั้งออฟฟิศไปตามเส้นทางรถไฟฟ้า จากสถานีราชเทวี - ชิดลม ไม่น่าจะไกลเท่าไหร่
เลยจัดการเดินเท้ามันไปเรื่อยๆ เหนื่อยๆก็พักเอาละกัน  

แล้วเรื่องน่าหวาดเสียวก็เกิดขึ้น เมื่อมีเสียงเพลงคริสมาสงุ้งงิ้งๆๆลอยเข้ามาเตะหู
ตามองไปตามทางถนนพระราม 1   หน้าสยามเซ็นเตอร์เต็มไปด้วยไฟประดับสวยงาม
เดินผ่านลานหน้าพาราก้อน มีต้นคริสมาสประดับไฟ ผู้คนหลั่งไหลกันเดินเข้ามาถ่ายรูป
เสียงกดชัตเตอร์ ไฟแฟลชวาบวาม กระหน่ำลงบนหน้าของนายแบบนางแบบสมัครเล่นทั้งหลาย
โอววว ที่นี่ มีแต่คนยิ้มแย้มมีความสุขทั้งนั้นนนน....คนเหงาๆเหมือนๆกันไปไหนหมดละนี่  
ทีนี่มันทำร้ายกันชัดๆ

แล้วความอยากติส เดินเป็นพระเอกมิวสิกของผมก็สมใจ
ภาพสโลโมชั่น ของผมที่เดินเหงาอยู่คนเดียว ผ่านคู่รักนับร้อยคู่ ที่ถือกล้องกอดคอกันถ่ายภาพแอ๊บแบ้วแบบมุมสูง
ช่างเหมาะกับเพลงเหงาเศร้าใดๆในโลกนี้จิงๆ ...


หลังจากเดินไปจนถึงที่หมายแล้ว ผมเดินแวะทักทายเจ้าต้นคริสมาสยักษ์ที่ลานหน้าเซลทรัลเวิร์ลนิดนึง
ก่อนจะเดินไปซื้อของในห้าง ... สุดท้ายหาร้านที่ต้องการจะไปไม่เจอ เพราะแม้จะมาหลายครั้ง 
แต่ผมก็ไม่เคยสนิทสนมจนรู้จักทุกซอกทุกมุมกะเจ้าห้างที่ว่ากันว่าใหญ่ที่สุดในเซ้าอีสเอเชียแห่งนี้ซักที

หลงทางทั้งห้าง หลงทางทั้งหัวใจ
ของก็หาซื้อไม่ได้  ฮ่วยยยยย
กลับบ้านเปิดตู้เย็นซัดเบียร์สักกระป๋องให้นอนหลับสบายคงดี -*-

บอย.

edit @ 25 Feb 2010 22:06:13 by boybebob

Comment

Comment:

Tweet


sad smile เมื่อยขาแทนเดินขนาดนั้น จะปีใหม่อีกแล้วรึนี่sad smile
#1 by XEGXEF At 2009-11-27 23:39,